Tanzania

Mwanza, Tanzania: We zijn het Victoria meer de afgelopen weken bijna rond gereden, er wordt hier gevist. En dan de Serengeti. Eindelijk de eerste leeuw(in)! Haar echtgenoot deed even een dutje. De koning der dieren in een minder heldhaftige pose. Rick heeft ook aandacht voor de kleinere dieren. Een zeldzame ontmoeting met een kameleon, die op bibberende pootjes de weg overstak. De Serengeti strekt zich heel ver uit. Ontbijt in de Serengeti. Het brood was beschimmeld, dus doen we het maar met kaakjes. En dan eindelijk een gnoe. Raar beest, lijkt nog het meeste op een koe, maar het is een antiloop. Als snel volgen er meer.........	........... tot we midden in de grote Gnoe Migratie zitten. We hadden er op gehoopt, maar niet echt op gerekend. We zien urenlang gnoes, tot aan de horizon. Er zijn er één miljoen, we hebben er toch zeker een paar honderdduizend gezien. Zeer indrukwekkend. En tussen al die Gnoes ook leeuwen, onverstoorbaar midden op de weg.	De Serengeti is een onafzienbare vlakte. In dit droge gedeelte geen enkel dier. Op de grens van de Serengeti en het Norongoro Conservation Area. Een toevallige ontmoeting met een olifantenfamilie. We raken er aan gewend en durven nu ook heel dichtbij te komen.	Moeders houd zichzelf op temperatuur met behulp van een beetje stof. Als er gras is, dan kan je er vast ook een waterbuffel vinden. “He is not your friend,” werd ons nog verzekerd. De wereldberoemde Ngorongoro krater. Een fantastisch landschap, maar de rit er doorheen viel een beetje tegen. Misschien ook omdat de ongekende arrogantie en hurfterigheid van de gidsen en rangers veel van de pret wegneemt. Maasai hoeden vee in de krater.	Maar de Maasai zijn ook echte zakenmannen. Hier proberen ze ons een speer te verkopen. Als we zeggen dat we geen ruimte er voor hebben laten ze zien hoe je hem netjes uit elkaar kan halen voor makkelijk vervoer. Bij het ontbijt, bijna naast onze auto, spelende zebra’s. Een kill wordt opgeruimd door de gieren. De jonge onderzoekers bij een meertje in de Ngorongoro krater. Arusha, 30 november. Rein en Rick zijn klaar voor de beklimming van de Kilimanjaro, vijf dagen lang, drie en een halve dag omhoog (naar 5895 meter) en in anderhalve dag weer naar beneden.	Rein, hier nog opgewekt, aan het begin van de beklimming Onderweg naar de eerste overnachting lopen Rein en Rick nog in het beboste gedeelte van de berg. En jawel hoor, ook hier een giraffe (links). Intussen op de Kilimanjaro, hoe hoger je komt hoe vreemder de vegetatie. Een van de gidsen kijkt uit over het landschap, wat nog groter en uitgestrekter lijkt vanaf deze hoogte. Voor sanitaire stops wordt gezorgd, ook op grote hoogte. De weg is eindeloos, de klim steeds zwaarder. Kibo Hut is de laatste overnachting. Binnen voelt het kouder aan dan buiten.	Van hieruit midden in de nacht vertrokken voor de laatste klim van 6 uur in een vliegende sneeuwstorm bij 10 graden onder 0. Rein komt om kwart over 6 's ochtends als eerste boven. Half bevroren. Op de weg terug kwam hij Rick tegen, die hij aanvankelijk niet eens herkende. Om half zeven is ook Rick op de top. Anderhalve dag later, kunnen ze weer lachen. Met de crew van links naar rechts: Julius (gids), William (drager en kelner), Rick (professioneel bergbeklimmer), Emmanuel (drager), James (kok), Rein (professioneel bergbeklimmer) en Richard (gids).	Weer anderhalve dag later vakantie op Zanzibar! Na 9 weken was het hoog tijd voor de kapper. En er worden alweer plannen gemaakt om te gaan duiken. Ondertussen wordt er gejut aan het strand. Lex werk aan het reisverslag en heeft hier eindelijk de tijd om het bij te werken. De pont naar Dar Es Salaam legt gewoon aan op het strand voor de deur van ons hotel. Zanzibar, 6 december. Rein & Rick nemen een duik in de Indische Oceaan. Zanzibar, Stone Town. Freddy Mercury werd in Zanzibar geboren, hij woonde er tot zijn zesde. Op de plek waar zijn geboortehuis stond hangt een vitrine, verder niks. Een enorme Baobab, zo’n boom kan wel 6000 jaar oud worden. Deze heeft een omtrek van 22 meter! En er zijn nog hogere en nog dikkere examplaren te vinden.

Lex Harding

Lex Harding werd in 1945 in Boskoop geboren als Lodewijk den Hengst. In 1967 begon hij als diskjockey bij de zeezenders Radio Dolfijn en Radio 227. Bij Radio Veronica groeide hij eind jaren zestig als presentator van o.a. de Top 40 ...

lees verder

Support Orange Babies

Van elk verkocht exemplaar van het boek zal een gedeelte van de opbrengst naar Orange Babies gaan. Orange Babies is een stichting die als voornaamste doel heeft zwangere vrouwen met hiv en hun baby's in Afrika te helpen.

lees verder